Ένα Παιδί
Μια Φαντασία
Απωθημένο Μια Ζωή
Βίον Ανθόσπαρτον
Γιατί
Δεν Το Πιστεύω
Γωνία Ηχηρή
Στίχοι:
Βρέχει τη νύχτα αυτή
Του Μάη οι λιακάδες ραγίζουν
Σωπαίνουν για λίγο οι περαστικοί
Τ' αστέρια έξω πια δεν φωτίζουν
Κι ένα παιδί μοναχό
Να λύσει ζητάει το γρίφο
Εκεί ονειρεύεται ως το πρωί
Παλεύει ν' ακούσει τον ήχο
Ένα παιδί κάθεται μόνο του
Του 'παν πως θα 'ρθει η αυγή
Κοιτάζει έξω απ' το παράθυρο
Μήπως ο ήλιος και φανεί
Όλα αυτά που δε ζει
Μα κι όσα που ως τώρα έχει ζήσει
Νερό δεν μπορεί φαντασίας να πιει
Αφού ούτε τολμά να τ' αγγίξει
Ένα παιδί κάθεται μόνο του
Του 'παν πως θα 'ρθει η αυγή
Κοιτάζει έξω απ' το παράθυρο
Μήπως ο ήλιος και φανεί
Στίχοι:
Σκοτάδι, σιωπηλή βραδιά κι εγώ κοιτάζω έξω
Κι έτσι αποφάσισα τραγούδι να σου πλέξω
Είσαι η μορφή που ανακαλώ όταν περιμένω κάτι
Ακόμη κι αν δεν σ' έχει δει ποτέ ανθρώπου μάτι
Μια φαντασία είναι γύρω χαραγμένη
Και στα τετράδιά μου πια ζωγραφισμένη
Σε ένα μύθο σ' αφηγήθηκαν οι ξένοι
Και στην ψυχή μου μέχρι τώρα διαμένει
Θα πέσω για να κοιμηθώ με σένανε κοντά μου
Κι ας είσαι μια απλή μορφή που ζει στα όνειρά μου
Αν είσ' αλήθεια θα απορώ και θα σε περιμένω
Μα μη διστάσεις να φανείς, σε έχω πεπρωμένο
Μια φαντασία είναι γύρω χαραγμένη
Και στα τετράδιά μου πια ζωγραφισμένη
Σε ένα μύθο σ' αφηγήθηκαν οι ξένοι
Και στην ψυχή μου μέχρι τώρα διαμένει
Στίχοι:
Κάθομαι σε κοιτάζω
Το βλέμμα αλλάζω όταν γυρνάς
Μ' είδες μα εγώ διστάζω
Γιατί τρομάζω σαν με κοιτάς
Η νύχτα καθώς περνάει
Δεν παίρνω θάρρος να έρθω εκεί
Είσαι τ' απωθημένο
Που έχω χρόνια ονειρευτεί
Κι όταν μπήκα μέσα ήσουν εκεί
Απωθημένο μια ζωή
Όλοι μου λένε: "Πάνε!"
Μα εγώ δεν έχω κότσια να 'ρθω
Στα μάτια σου το βλέπω
Ζητάς αγάπη όπως κι εγώ
Μου ρίχνεις το πρώτο βλέμμα
Και σου χαρίζω όλη τη γη
Είσαι τ' απωθημένο
Που έχω χρόνια ονειρευτεί
Και όταν μπήκα μέσα ήσουν εκεί
Απωθημένο μια ζωή
Στίχοι:
Μόλις δύο μέρες που σε έχω κι η ζωή μου έχει ήδη πάρει φωτιά
Κάθε μέρα που περνάει είμαι στα καλύτερά μου, πετάει η καρδιά
Τόσα συναισθήματα δεν έχω ξανανιώσει, σου το λέω, ποτέ ξανά
Γι' αυτό μείνε στη ζωή μου και σου υπόσχομαι ευτυχία, τρελή χαρά
Κι αν το θες κι εσύ, βίον ανθόσπαρτον θα ζήσουμε μαζί
Μείνε στη ζωή μου γλυκιά αναψυχή μου
Θέλω να σε βλέπω καθημερινά
Μείνε στη ζωή μου τραγούδι στην πνοή μου
Αν γελάς γιορτάζω καθημερινά
Μόλις δύο μέρες που σε έχω κι η ζωή μου είναι γεμάτη από φιλιά
Είσαι αυτό που αναζητούσα κι είχα μέγα απωθημένο από παλιά
Όμως είσαι εδώ, υπάρχεις όντως, είσ' αλήθεια μοιάζει ψέμα
Είναι λες και 'βαλαν στοίχημα να με τρελάνουν όλοι οριστικά
Μα αν το θες κι εσύ, βίον ανθόσπαρτον θα ζήσουμε μαζί
Μείνε στη ζωή μου γλυκιά αναψυχή μου
Θέλω να σε βλέπω καθημερινά
Μείνε στη ζωή μου τραγούδι στην πνοή μου
Αν γελάς γιορτάζω καθημερινά
Στίχοι:
Αν δεν θες, δεν γίνεται να μείνω
Μα μην ξεχνάς πως θα 'ρχομαι για λίγο
Να ξέρεις, κάποια βράδια σε σκέφτομαι ξανά
Και ό,τι υπάρχει γύρω μου φωνάζει δυνατά
Γιατί αυτή να 'ν' η ζωή;
Γιατί να μην είμαι εκεί;
Μα αν το θες υπόσχομαι να μείνω
Και μην ξεχνάς πως θα 'μαι εκεί σε λίγο
Θα έρθουν κι άλλα βράδια θα σε σκέφτομαι συχνά
Και ό,τι υπάρχει γύρω θα φωνάζει δυνατά
Γιατί αυτή να 'ν' η ζωή;
Γιατί να μην είμαι εκεί;
Στίχοι:
Δεν θέλω άλλο πια για σένανε να πίνω
Μέσα στο νου μου πυρκαγιά που με κρασί τη σβήνω
Με παίρνει ο ύπνος απ' τη μέθη και σ' αφήνω
Μα αύριο βράδυ θα 'σ' εδώ και στο ποτό ξεδίνω
Δεν το πιστεύω πως για σένα ακόμη κλαίω
Δεν το πιστεύουν ούτ' οι φίλοι μου, σου λέω
Γιατί ήρθες έτσι βιστικά για να μου κάνεις τη ζημιά
Και μια ευαίσθητη καρδιά ρημάχτηκε για τα καλά
Δεν το γουστάρω να σε σκέφτομαι ακόμα
Κάθε που πέφτει η νύχτα πίνω κι είμαι λιώμα, πτώμα
Κι αν κάποια μέρα πέσω μέχρι και σε κώμα
Εσύ να χαίρεσαι που με παράτησες για άλλο σώμα
Δεν το πιστεύω πως για σένα ακόμη κλαίω
Δεν το πιστεύουν ούτ' οι φίλοι μου, σου λέω
Γιατί ήρθες έτσι βιστικά για να μου κάνεις τη ζημιά
Και μια ευαίσθητη καρδιά ρημάχτηκε για τα καλά
Στίχοι:
Πάντα κρυβόμουν σε στενά
Κάτω απ' τα πέλαγα βαθιά
Να μην με βλέπουν τα πουλιά
Και μαρτυρήσουν μυστικά
Πάντα κρυβόμουν σε σπηλιές
Έβρισκα τις πιο σκοτεινές
Ξαναγεννιόμουνα εκεί
Στης μοναξιάς μου τη σιωπή
Διπλή ζωή, μα και τριπλή
Πολλές φορές και τετραπλή
Φωνή πια βγάζω δυνατή
Είμαι γωνία ηχηρή, είμαι γωνία ηχηρή
Πάντα κρυβόμουν σε βουνά
Εκεί σιγά, μοναχικά
Κοιτούσα να βρω λυτρωμό
Πριν καταλήξω στο γκρεμό
Πάντα κρυβόμουν μεσ' τη γη
Να αποφύγω τη ζωή
Της κοινωνίας τα στοιχειά
Που σε φιμώνουν θλιβερά
Διπλή ζωή, μα και τριπλή
Πολλές φορές και τετραπλή
Φωνή πια βγάζω δυνατή
Είμαι γωνία ηχηρή, είμαι γωνία ηχηρή