Μάχη Ανίερη
Δίψα Ατελείωτη
Υπόθεση Εμμονική
Σ' Αγαπούσα Πολύ
Όποιος Πλήγωσε
Δεν Είμαι Για Πολλά
Εμπόδιο Εσύ
Στίχοι:
Υπάρχει ένα αγόρι που ζει σ' ένα στενό
Που το κοιτάζανε και 'βλεπαν το καλό
Μα κάτι μέσα του φώναζε σαθρό
Μάταιοι κόποι δεν ήταν αρκετό
Δείχνει στους άλλους έναν άλλο εαυτό
Και την αλήθεια κρύβει σ' ένα του παλτό
Την σκοτεινή πλευρά κρατάει σα φυλαχτό
Και το παιχνίδι πια δεν έχει τελειωμό
Σε μάχη ανίερη κερδίζει θαυμασμό
Παίζει το ρόλο του σωστά
Την αποφεύγει μα δεν έχει γυρισμό
Χάνει τη μάχη μέσα στο σπαραγμό
Τα βράδια άκουγε φωνές απ' το στρατό
Σαν παραμύθι ήταν το κάθε του λεπτό
Κι αν ήρθ' η ώρα να διαβεί το δρόμο αυτό
Στη μάχη κάτω θα πέσει στο λεπτό
Δείχνει στους άλλους έναν άλλο εαυτό
Και την αλήθεια κρύβει σ' ένα του παλτό
Την σκοτεινή πλευρά κρατάει σα φυλαχτό
Και το παιχνίδι πια δεν έχει τελειωμό
Σε μάχη ανίερη κερδίζει θαυμασμό
Παίζει το ρόλο του σωστά
Την αποφεύγει μα δεν έχει γυρισμό
Χάνει τη μάχη μέσα στο σπαραγμό
Στίχοι:
Φλόγα, καυτό το βλέμμα σου
Που καίει την ψυχή
Και στο χορό μας θα το δεις
Μια σκέτη δίψα για ζωή
Τα βήματά σου ακολουθώ
Δες πώς χιλιοκαρδιοχτυπώ
Οι στίχοι στήσανε χορό
Κι εγώ πετώ στον ουρανό
Μια σκέτη δίψα για ζωή
Που δεν την έχω ξαναδεί
Μία ακόμα σαν κι αυτή
Μια δίψα ατελείωτη
Μες την ψυχή το βράδυ αυτό
Μόνο εσύ κι εγώ
Με συνεπαίρνεις στο χορό
Κι εγώ τη δίψα ακολουθώ
Και σαν τελειώσει ο χορός
Και σταματήσει ο σκοπός
Θα έχει γίνει ο χαμός
Θα 'χεις νικήσει, προφανώς
Μια σκέτη δίψα για ζωή
Που δεν την έχω ξαναδεί
Μία ακόμα σαν κι αυτή
Μια δίψα ατελείωτη
Στίχοι:
Μια παράλογη ελπίδα ήταν αυτή η επιστροφή
Μια λύτρωση, μια καταιγίδα, υπόθεση εμμονική
Και κίνδυνος τ' απωθημένα με κατέστρεφαν καιρό
Και αν συμπέρασμα δεν είδα, ξαναεπέστρεφα εδώ
Ειλικρινά σαν καταπέλτης έσπαγα κάθε κελί
Στο δρόμο αυτόν ούτε γι' αστείο κάποιος να αντιρρηθεί
Πείστηκαν όλοι, μ' αφήσαν, πάω όπου λαχταρώ
Και στη συνέχεια το ψέμα έμεινα να συντηρώ
Και στη συνέχεια το ψέμα έμεινα να συντηρώ
Το καλοκαίρι αυτό το ζήσαμε παρέα
Κι ούτε κατάλαβα πως ήρθαν τα μοιραία
Σε κουβαλούσα μέσα σ' όλα τ' αναγκαία
Έζησα τη στιγμή, φώναξα: Γιατί μου τα πήρες όλα τα ωραία;
Βάσισα κάθε μου ελπίδα σ' αυτή την επιστροφή
Είπα η λύτρωση εκεί θα 'ναι και θα έρθει να με βρει
Με εμμονή την προσκαλούσα μέχρι να εμφανιστεί
Τα πάντα έκανα για εκείνη μα με άφησε κι αυτή
Αν επιθυμούσα κάτι το ζητούσα δυνατά
Τα επιχειρήματά μου συντηροούσα σθεναρά
Και κανείς ποτέ δεν τόλμησε να πει ένα: "Ως εδώ!"
Με αφήσαν να πηγαίνω μέχρι να καταστραφώ
Με αφήσαν να πηγαίνω μέχρι να καταστραφώ
Το καλοκαίρι αυτό το ζήσαμε παρέα
Κι ούτε κατάλαβα πως ήρθαν τα μοιραία
Σε κουβαλούσα μέσα σ' όλα τ' αναγκαία
Έζησα τη στιγμή, φώναξα: Γιατί μου τα πήρες όλα τα ωραία;
Στίχοι:
Το 'γραψα, το 'σβησα, το 'καψα
Τον ύπνο μου τον χάρισα σε σένα
Έψαξα, έτρεξα, γύρισα
Ολόγυρα κοιτούσα στα χαμένα
Και ξάφνου βλέπω μπροστά
Εσένα σ' α΄΄λλη αγκαλιά
Πολύ, σ' αγαπούσα πολύ
Ώσπου να 'ρθεις εκεί
Και να ζούμε μαζί
Σ' αυτή την ταλαίπωρη γη
Ποιος να το 'χε σκεφτεί
Ότι θα σ' είχα δει
Μα τώρα πας μακριά, να χτίσεις καινούργια φωλιά
Έπαιξα, έχασα, ρίσκαρα
Τα στοιχήματα ήταν στημένα
Πόνεσα, κλείστηκα, πλήρωσα
Οι ελπίδες μου καράβια βουλιαγμένα
Και πλέον πια οριστικά
Σε βλέπω από μακριά
Πολύ, σ' αγαπούσα πολύ
Ώσπου να 'ρθεις εκεί
Και να ζούμε μαζί
Σ' αυτή την ταλαίπωρη γη
Ποιος να το 'χε σκεφτεί
Ότι θα σ' είχα δει
Μα τώρα πας μακριά, να χτίσεις καινούργια φωλιά
Στίχοι:
Το είχα πει
Όποιος πλήγωσε, να ξες, θα πληγωθεί
Κι αν πληγώθηκε θα έρθει η στιγμή
Να πληγώσει δίχως στάλα να ντραπεί
Καταρχήν
Και πού ξέρεις αν σε πλήγωσε πολύ
Αν κατάλαβε κι ο ίδιος συναινεί
Η κατάσταση είναι αλλόκοτη πολύ
Και αν άθελα πληγώνει ποιος θα πει
Αν μια αγάπη ή έναν έρωτα θρηνεί
Ό,τι έχασε, τι θυσίασε για ν' αντέξει πάλι να ερωτευθεί
Και πώς πόνεσε, πόσο λύγισε τι ποτάμι δάκρυ έριξε βαθύ
Το είχα πει
Όποιος πόνεσε ποναέι απ' την αρχή
Δεν προνόησε και τώρα συντηρεί
Έναν κύκλο που δεν έχει μια αιχμή
Και μπορεί
Στη ζωή ν' απογοητεύτηκε πολύ
Και χωρίς να καταλάβει πώς και τι
Απογοητεύει γύρω όποιον βρει
Και αν άθελα πληγώνει ποιος θα πει
Αν μια αγάπη ή έναν έρωτα θρηνεί
Ό,τι έχασε, τι θυσίασε για ν' αντέξει πάλι να ερωτευθεί
Και πώς πόνεσε, πόσο λύγισε, τι ποτάμι δάκρυ έριξε βαθύ
Στίχοι:
Δεν είμαι για πολλά, όμως τα θέλω όλα
Δρω συναισθηματικά, έχω συνέχεια φόρα
Θυμάμαι να κρυφτώ και σβήνω μες τα χρόνια
Σε κάτι ζωντανό που νιώθουν όλοι πιόνια
Μα δεν είμαι για πολλά, μα δεν είμαι για πολλά
Απ' τα παλιά τα χρόνια τίποτα δεν συγκρατώ
Μονάχα αυτή τη μνήμη κρατάω στο μυαλό
Μαρτύριο η συμπόνια, διάχυτη τη νοσταλγώ
Και προσπαθώ να πνίξω τον αθάνατο εαυτό
Μα δεν είμαι για πολλά, δεν είμαι για πολλά
Φωνές και γέλια ακούω, ζηλεύω ξαφνικά
Γραπτά, φωτογραφίες κι αναμνηστικά
Εικόνες ξεθωριάζουν, φοβίες απ' το πουθενά
Στο μέλλον μην ξανάρθουν στην επιφάνεια
Μα δεν είμαι για πολλά, μα δεν είμαι για πολλά
Απ' τα παλιά τα χρόνια τίποτα δεν συγκρατώ
Μονάχα αυτή τη μνήμη κρατάω στο μυαλό
Μαρτύριο η συμπόνια, διάχυτη τη νοσταλγώ
Και προσπαθώ να πνίξω τον αθάνατο εαυτό
Μα δεν είμαι για πολλά, δεν είμαι για πολλά
Στίχοι:
Χωρίς να ζηήσεις το παίρνεις
Χωρίς να γκρινιάξεις, εκεί
Τα πάντα στο δρόμο σου βγαίνουν
Κολλάς κάπου, όμως, εσύ
Αν δεις μ' άλλα μάτια θα νιώσεις
Πως είσαι στον κόσμο εσύ
Αιτία για να γίνονται όλα
Αφορμή είσαι για ό,τι συμβεί
Αν χρειαστεί, θα το 'χεις κι ας μην παρέχεις
Να το ζητάς εδώ και τώρα είναι λίγο υπερβολή
Κι αν δεν καταλαβαίνεις, νομίζω είναι κάπως προσβολή
Αν δεν το δεις μπροστά σου, χτυπά η καρδιά σου
Παραπατάς, φωνάζεις, κλαις, οδύρεσαι
Και σα μωρό παιδάκι χτυπιέσαι και διαμαρτύρεσαι
Ζητάς κάτι γίνεται αλήθεια
Ποντάρεις, νικάς στη στιγμή
Ρωτάς, απαντήσεις λαμβάνεις
Και μπαίνεις εμπόδιο εσύ
Αφού ό,τι θες θα σου έρθει
Ακόμη κι ν μοιάζει κακό
Αγάπη, λεφτά ή εξουσία
Καλείς και τα βρίσκεις εδώ
Αν χρειαστεί, θα το 'χεις κι ας μην παρέχεις
Να το ζητάς εδώ και τώρα είναι λίγο υπερβολή
Κι αν δεν καταλαβαίνεις, νομίζω είναι κάπως προσβολή
Αν δεν το δεις μπροστά σου, χτυπά η καρδιά σου
Παραπατάς, φωνάζεις, κλαις, οδύρεσαι
Και σα μωρό παιδάκι χτυπιέσαι και διαμαρτύρεσαι