Τι συνέβη στο άλφα;

Το πρώτο κι όχι το εικοστό

Εκείνο μόνο λείπει

Γλώσσες μελέτησες πολλές, βυθίστηκες στη λύπη

Σε δυο, σε τρεις, σ' έξι, σ' οχτώ

Προτίμησες τις πέντε

Στο φροντιστήριο το φθηνό, πλήρωσες. "Γλώσσες φέρνε!"

Ελληνική, κινέζικη

Νορβηγική θες; Κλίνε

Χείλη σουφρώνεις, ζουρλιχτός, στη θέση που 'χεις μείνε

Έχεις στρωθεί, κλέφτης ουδείς

"Πού βρέθηκε μπλεγμένο;"

Κυνηγητό σ' όλη τη γη. "Πού κρύφτηκε χωμένο;"

Μη δεν το βρεις, το ερευνείς

Δονούμενο βουίζει

Διότι κρύβει την ηχώ, ως ξύλο που δεν τρίζει

Δείχνει το φως, όχι κρυφώς

Θεσπέσιος ο ήχος

Πρώτο στον λόγο, φοβερό, θροΐζει ως κι ο τοίχος

Βόμβος, κρουνός κουδουνιστός

Γέλιου, θυμού ή κρότου

Μοχλός που δίχως δεν χωρείς στη θέση του πιλότου

Έψιλον, φι, χι, ψι ή ξι

Πι, ρο, μι, νι, προσθέτεις

Πήρες τον μεγεθυντικό, το έργο σου εκθέτεις

Πολλή η θλίψη κι έφυγες

Στον ήχο δεν πιστεύεις

Την ήσυχη, τρελή φωνή που όλο τη γυρεύεις

Το δήθεν το φωνήεντο

Το χιλιοειπωμένο

Βρήκες τον τρόπο σου κι εδώ, το 'χεις κοινώς χεσμένο