Τα ρέστα του Θωμά

Πήρε την τούρτα της μπροστά

Μια ευφορία ξαφνικά

Ζήτησε ρέστα απ' το Θωμά

Νίκησε, νόμιζε ξανά

Ζήτησε ρέστα απ' το Θωμά

Τον έστειλε για τα καλά

Γενέθλια ξεχωριστά

Νίκησε, νόμιζε ξανά

Ώρα να σβήσει τα κεριά

Έκλεισε μάτια ερμητικά

Ανάσα ρούφηξε βαθιά

Ζήτησε ρέστα απ' το Θωμά

Και χαμογέλασε πλατιά

Μία δικαίωση γλυκιά

Νίκησε, νόμιζε ξανά

Φύσηξε τόσο δυνατά

Που ξύπνησε και το Θωμά

"Τι έπαθες; Είσαι καλά;"

Όνειρο ήταν τελικά