Ο γείτονας του ημιώροφου

Δύο τετραγωνικά

Το μπαλκόνι όλο κι όλο

Κι ένα τσίπουρο θολό

Που λιβάνιζε με δόλο

Έλεγε "Πού 'σαι παιδί;"

Σήκωνε και το 'να χέρι

Χαμογέλαγες κι εσύ

Έτσι πού 'στεκε καρτέρι

Μια-δυο ώρες πιο μετά

Που γυρνούσες απ' τη βόλτα

Θα τον έβλεπες ξανά

Και θα ζήταγε ραπόρτα

"Βόλτα έκανες τρανή"

Έδειχνε και το ρολόι

Έγραφε στα πρακτικά

Κι ας κρατούσε κομπολόι

"Μα τι κάθεται εκεί

Όλη μέρα και ρεμβάζει

Και δεν πάει πουθενά

Και μας όλους μας ταράζει"

Άλλαξες διαδρομή

Έφευγες από την άλλη

Μη σε δει αυτός ο θειος

Που καθόταν σαν παρτάλι

Κύκλο έκανες συχνά

Και με ψώνια στα δυο χέρια

Για να μην τον ανεχτείς

Και σε γράψει στα τεφτέρια

Ήρθε, όμως, η φορά

Που κλειδώθηκες απ' έξω

Μπρος! Στα σκέλια η ουρά

"Μου ανοίγετε; Θα μπλέξω..."

Μα σαν άνοιξε, ενοχή

Σε πλημμύρισαν οι τύψεις

Πατερίτσες να βαστά

Την ντροπή σου πώς να κρύψεις;